پس چون بردارد ( 1 ) رنج ( 2 ) از شما كه نگه كردى ( 3 ) گروهى از ايشان ( 4 ) به خدايشان شرك مىآرند . تا كافر شوند به آنچه داديم ايشان را ، بر خوردار شوى ( 5 ) كه بدانى . و كنند آن را كه ندانند بهره‌اى از آنچه روزى كرديم ايشان را ، به خداى كه بپرسند ( 6 ) از آنچه دروغ مىگفتى . [ 92 - ر ] و كردند ( 7 ) خداى را دختران ، منزّه است او و ايشان راست آنچه خواهند . چون مژده دهند يكى را از ايشان به مادينه‌اى ( 8 ) باشد همه روز رويش سياه ( 9 ) ، و او خشم فرو مىبرد ( 10 ) . پنهان مىكند از مردمان ( 11 ) از بدى آنچه مژده داده باشند ( 12 ) به آن ( 13 ) بداردش برخوارى يا پنهان كند او را در خاك ؟ بد است آنچه حكم مىكنند ! آنان را كه ايمان نيارند به آخرت مثل بد بود و خداى را ( 14 ) مثل بلندتر ، و او بىهمتا و محكم كار است ( 15 ) .

--> ( 1 ) . قم : بگشاد ، آط ، آب ، آج ، لب : برگشايد . ( 2 ) . قم را . ( 3 ) . كذا در اساس و قم ، آط ، آب ، آج ، لب : آنگه گردد . ( 4 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : از شما . ( 5 ) . قم پس زود بود . ( 6 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب شما را . ( 7 ) . قم : مىكنند ، آط ، آج ، لب : كنند ، آب : مىگردانند . ( 8 ) . آط ، آب ، آج ، لب : به ماده . ( 9 ) . آط ، آب ، آز ، آج ، لب : سياه باشد هر روز روى او . ( 10 ) . قم : خشم فرو خورنده بود . ( 11 ) . قم : گروه . ( 12 ) . آط ، آب ، آج ، لب او را . ( 13 ) . قم يا . ( 14 ) . قم ، آج ، لب : خداى راست . ( 15 ) . قم : و اوست عزيز محكم كار ، آط ، آب ، آز ، آج ، لب : و او عزيز محكم كار است .